I will hei!

I will hei
jetzt hani gnueg
i bi jo gsi, han alles gseh
villicht au nid,
aber jetzte will i zrugg
I will hei zu mine Lüüt
u
nd überhaupt
am allerbeschte isch es dött
woni ha, was i bruuche
was i wött
s’isch am schönschte
i mim Riich
ganz elei
s‘goht allne gliich
es isch doch so
h
ebet‘s guet, i muess jetzt go
säge ciao, ciao amigos
i gang hei
ville Dank, säg i au
s
‘isch jo schön gsi
so feins Ässe
aber jetzte hani gässe
i will go
bruuch  jetz eifach mini Rueh
und mis Bett
es isch Zyt
machet‘s guet und hebet Sorg
I
rgendwenn
ch
um i wieder, will i furt
aber hütte sicher nümm
hebet‘s schön!

 

de erschti Priis

Min Unggle het en Schiilift gha

am Hügel näb sim Huus

i bi damals nones Chind

es Schüchs gsi und es Chlis

Fahre hani zwar scho chönne,

breit und beinig uf de Schii

aber bim e Renne gwünne

wär ganz und gar unmöglich gsi

Das hani gwüsst woni verstohle

de Gschänklitisch bestuunet ha

für All wo starte hets döt Priise

schön und wunderbari gha

 

Eine het mer bsunders gfalle

aber ebe…s’isch wie s’isch

de wo gwünnt wird ohni Zwiifel

grad DAS Gschänkli neh vom Tisch

Es isch es Taschelämpli rot

es runds gsi und mit chline

wienes Mariechäferli

mit schwarze Pünktli fine

No nie hani es sones härzig

Tierli gseh zum lüchte

genau das wärs woni grad jetz

zum glücklich si no brüüchte

 

Es het mi gwüss grad animiert zum

schnäller si denn je

und so guet is halt ha chönne

bin i abe ufem Schnee

Gnützt hets aber gar nid vill

uf de Lischte wiit wit hinde

jo, die Letschti bini gsi

die Letscht vo allne Chinde

De Unggle het mi denne tröschtet:

„Lueg es het doch gwüss

au für di es chlises Gschänkli

zum Bispil dört die feine Nüss!“

 

De Tisch isch fascht scho abgruumt gsi

woni bi zuenem cho

und gseh – ungläubig- s’Chäferli

de erscht Priis lit no do!

Ganz verläge hanis gno

unds  nid so rächt verstande

dass niemer, keine usser mir

das Lämpli kuul het gfunde

Sicher ischs en Irrtum gsi

drum hanis schnäll versteckt

villicht hätt ein im nach hinein

de Irrtum no entdeckt

 

Wo’s dunkel gsi isch a däm Obe

het es überglücklichs Chind

dihei im Bett under de Decki

mit em Chäferlämpli gspillt

und so zu sich sälber gseit

was kümmeret mich e Lischte

niemert weiss es aber hüt

hani gwunne uf de Pischte

IMG_3254

uf dr Stäge

Eine Nachbarin meinte einmal,
dass ich einen Psychiater brauche
weil ich so oft die Treppe rauf und runter gehe
bevor ich das Haus verlasse

Uf dr Stäge 

 Es isch de zwölfti Mai am Morge
i mues zum Arzt und spöter no
sött i dies und jenes bsorge
bis am Mittag schaff‘is scho

 Will’s no chüel isch nimm i gschiider
schwupp…no mini Jacke mit
im Stägehuus
do chunnts mer wieder
jo genau, das hani nit
dr Lippestift zum d‘Lippe pfläge
und scho bini wieder dobe
lueg umenand
er isch doch ebe do no gläge
uf em Gstell
ar Chuchiwand?
I suech im Bad, er isch nid dött
villicht no do?
I renne ume, bliibe stoh
jede morge s’gliiche Drama
eigentlich sött i jetzt go 

Isch er ächt im Zimmer bliibe
hanen dört z‘letscht anegleit?
Jo würklich, er lit uf em Bode
sicher isch er abegheit
aber jetzt kei Zyt verliere
Lippe schmiere
Stift in Sack
und Stägen ab
zur Usgangstüre 

De Nochber isch au grad uf Wäge
er seit „Hallo“ und hebt de Huet
i triff ihn gwöhnlich uf de Stäge
rüef em no noche:
machs denn guet

 Uf em letschte Stägetritt
en Griff in Täsche…Jemmersnei
s‘Telifon isch no dihei!
Ohni das chan i nid furt
also wieder zrugg im Spurt
Stäge ufe
Stäge abe
use und zum Velo trabe
Stop!…….oh nei!
de Schlüssel isch au no dihei

 i muess doch s‘Velo chöne b‘schlüsse
aber  jetzt  bigoscht pressierts
nomol ufe!
nomol  abe!
langsam chumeni no z’schnuufe
und vorusse…. giessts

 Das dörf doch gar nid wohr si
Shit!
also mues de Schirm no mit!
S‘füfte Mol renn i scho abe
langsam g‘spür is i de Wade
jetzt aber schnäll und ab ufs Rad
Hugo Hüü, i bi parat!

 Do chunnt de Nochber wieder z‘renne
zrugg zum Huus, es isch kei Frag
er hebi öppis no vergässe
das passier ihm jede Tag

„Jo das kenn i“, säg i lachend
uf em Rad en Schwänker machend
Hugo los, kei Zyt verliere
mer müend jetz grad es bitz pressiere!

Es längt mer grad zur rächte Zyt
zum Doktershuus, s’isch nid so wiit
I park de Hugo, öffne d’Tür
gang d’Stägen uf…

Halt! Ei Momänt
es isch mer fascht
wie cha das si?
isch hüt am Änd?
min Hugo, nei!
Hüt isch erscht de elfti Ma

wie viele Male geht ihr denn die Treppe rauf und runter
oder wie oft kommt es vor, dass ihr nochmals zurück geht,
bevor ihr definitiv das Haus verlässt?

 

verwandt

Wuet und Niid ha

ufenand

Meinige gönge

usenand

überenander

Schimpf und Schand

am Schluss isch alles

abenand

 

aber mir si doch verwandt!

 

enand vergeh 

und zämestoh

mitenander wiitergo

s‘Läbe teile

fürenand

Friide ha

und sich freue

anenand

mir sind nämlich fescht verwandt!

de Feufer und s’Weggli

De Feufer und s‘Weggli

beides goht nid

und nimmt‘s eine doch

het en Andere nüt

 

mängisch dunkt‘s mi

uf dere Wält

isch das s‘ einzig Ziel

me will s‘Brot und au s‘Gäld

 

wie wär‘s denn Lüüt

wenn mir würde teile

alli hetted

es würd öppis heile

 

mir wäre nid arm

und mir wäre nid riich

mir wäre verschide 

und doch alli gliich

 

denn niemert bruucht meh 

als es Dach überem Chopf

en Arbet wo Spass macht 

und z‘Ässe im Topf

 

oder?

 

denn wär no Zyt

fürenand wo würd bliibe

zum Mönsch si und und läbe

zum‘s Läbe fiire

12647523 - child who breaks a piece of bread with your hands

Bildquelle: https://de.123rf.com/