Ab in Ghüsel!

Chum Schätzli, nimm’s Lätzli
und sitz a dis Plätzli!
Lueg, s‘Mami het Päppli
gchocht für sis Schnäggli

Ohje! Hesch de Pfnüsel
schnütz mal min Schnüsel
mir gheiet denn s’Lätzli
nachher in Ghüsel

Jöö….muesch grad brüele
du tuesch dich verchüele!
Wo hesch denn dis Chäppli?
und wo dini Schläppli?

Jetzt muesch au no bislä
Chumm!
Chasch grad ä no schisslä
mach schön in Haafe
Eh! Bisch doch en Brave!

Isch fein gäll, dr Nuggi!
Oh lueg min Schnuggi!

Lueg au, es Gaggi!
das goht jo rugg zugg, zagg zaggi!

Nei! Aber nei au, du Suggi!
Nei, lueg jetz wo isch er, din Nuggi
lit de doch voll i dim Gaggi
wäähh!….und jetzte, was maggi?

Ab in Ghüsel, de Grüsel!

Lexikon Schweizerdeutsch – Deutsch

Ghüsel – Abfall
Lätzli  – Esslatz
Päppli – Brei (Pappe)
lueg!  – schau!
Pfnüsel – laufende Nase
schnütze – schneuzen
Schnüsel  – Herziger Süsser
Schläppli – Hausschuhe
Chäppli – Kappe
Bislä – Pippi machen
Haafe – Töpfchen
Nuggi – Schnuller
Gaggi  – Stuhlgang
Suggi – Schweinchen
Schnuggi – Herziger, Süsser
Grüsel – ekliger Mensch

Mönscherächt

S‘Dorli wär das isch scho klar
hät’s früehner gläbt gli gstorbet
als Häx hätt mes wäg sine Haar
zu dere Zyt ermordet

Es wär au gschtorbe, will es sait
grad use was es dänkt
d’Obrigkeit hätts nid vertreit
und d’Chirche hätt’s grad ghängt

DSC00594

„Zum Glück!“ hets dänkt
und d’Häxeschue an Nagel ghängt
die Zyte si verbi!

Für alli Fraue?
Alli Mönsche?

Au hüt gohts villne Mönsche schlächt
sie wärde quält und gschunde
für sie gilt gar kei Mönscherächt
als wärs no nid erfunde!

Geschichte der Menschenrechte

Wäschpinäscht

 

S‘Dorli trampt, will‘s Alls will wüsse
in jede Fettnapf, jedes Näscht
schüücht d‘Wäschpi uf, tuet se entblösse
das stört die säbe zimli fescht

Sie wehre sich und mit Verlaub
stäched s’Dorli z‘mitts is Härz
es flüchtet, macht sich us em Staub
und brüelt und brüelt vor luter Schmärz

8477331 - illustration of isolated cartoon bee on white background

Jesus, do bini

Jesus, do bini,
si hei mi gschickt
die, wo säge
nur du chönisch hälfe
mi Lag sei verzwickt

Hei gseit, i brüüch Jesus
müess wärde wie du
jetzt bin is glaub worde
– si hei mi verloh –

Wei nüt mit mir z’tue ha
i läschteri Gott
heisi so gmeint
i miech ihn zum Spott

Du weisch jo wie bitter
wie truurigi es isch
w
enn Mönsche dich miide
will d‘andersch bisch

Damals isch’s dir jo
ganz schlimm ergange
will „gschpottet“ hesch
bisch am Chrüz obe ghange

Mich lönd’s lo läbe
si meinets no guet
und merket doch nid
wie weh, dass es tuet

wenn d’plötzlich als Mitchrischt
dernäbe bisch
und all für eim bättet
dass grettet wirsch

Was ich aber bätte
s’isch würklich min Wunsch
wie du möchte i wärde
du liebsch jede Mönsch

 

 

 

 

 

es isch nid immer alls eso…

Es isch nid immer alls eso
wie‘s usluegt
wie m‘es het verno
meischtens git‘s jo no e zweiti
no en dritti Asicht
meinti

Wemme für sich sälber prüeft
was eine seit
was eine rüeft
das, was me liest
und was me gseht

denn isch es wichtig
meischtens richtig
was me tüüf im Härze gspürt 

 

der Bärg, wo gebärt

Es isch scho so
«der Berg»  isch männlich
doch säbe do
hett nüt meh ähnlich
mit em Gschlächt vo mene Maa
sondern mit’re Vaaagina

IMG_6491 (Medium)

Ä Bärgfrau lit grad in de Wehe
si tuet gebäre und no ehe
mä verstoht warum, wieso
isch’s Bärgebaby au scho do
es lacht und gummt us ihrem buuch
aagleit – will das isch so Bruuch

IMG_6498 (Medium)

Ä Blick no in Geburtskanal
wo me gseht, wie’s prenatal
vor sich goht und wie sich’s windet
wie me fascht drin in verschwindet

IMG_6492 (Medium)

IMG_6494 (Medium)

um denn schliesslich ganz am Schluss
usgschpuckt z’wärde – wiene Nuss

IMG_6496 (Medium)

 scho no krass 

 

I will hei!

I will hei
jetzt hani gnueg
i bi jo gsi, han alles gseh
villicht au nid,
aber jetzte will i zrugg
I will hei zu mine Lüüt
u
nd überhaupt
am allerbeschte isch es dött
woni ha, was i bruuche
was i wött
s’isch am schönschte
i mim Riich
ganz elei
s‘goht allne gliich
es isch doch so
h
ebet‘s guet, i muess jetzt go
säge ciao, ciao amigos
i gang hei
ville Dank, säg i au
s
‘isch jo schön gsi
so feins Ässe
aber jetzte hani gässe
i will go
bruuch  jetz eifach mini Rueh
und mis Bett
es isch Zyt
machet‘s guet und hebet Sorg
I
rgendwenn
ch
um i wieder, will i furt
aber hütte sicher nümm
hebet‘s schön!

 

de erschti Priis

Min Unggle het en Schiilift gha

am Hügel näb sim Huus

i bi damals nones Chind

es Schüchs gsi und es Chlis

Fahre hani zwar scho chönne,

breit und beinig uf de Schii

aber bim e Renne gwünne

wär ganz und gar unmöglich gsi

Das hani gwüsst woni verstohle

de Gschänklitisch bestuunet ha

für All wo starte hets döt Priise

schön und wunderbari gha

 

Eine het mer bsunders gfalle

aber ebe…s’isch wie s’isch

de wo gwünnt wird ohni Zwiifel

grad DAS Gschänkli neh vom Tisch

Es isch es Taschelämpli rot

es runds gsi und mit chline

wienes Mariechäferli

mit schwarze Pünktli fine

No nie hani es sones härzig

Tierli gseh zum lüchte

genau das wärs woni grad jetz

zum glücklich si no brüüchte

 

Es het mi gwüss grad animiert zum

schnäller si denn je

und so guet is halt ha chönne

bin i abe ufem Schnee

Gnützt hets aber gar nid vill

uf de Lischte wiit wit hinde

jo, die Letschti bini gsi

die Letscht vo allne Chinde

De Unggle het mi denne tröschtet:

„Lueg es het doch gwüss

au für di es chlises Gschänkli

zum Bispil dört die feine Nüss!“

 

De Tisch isch fascht scho abgruumt gsi

woni bi zuenem cho

und gseh – ungläubig- s’Chäferli

de erscht Priis lit no do!

Ganz verläge hanis gno

unds  nid so rächt verstande

dass niemer, keine usser mir

das Lämpli kuul het gfunde

Sicher ischs en Irrtum gsi

drum hanis schnäll versteckt

villicht hätt ein im nach hinein

de Irrtum no entdeckt

 

Wo’s dunkel gsi isch a däm Obe

het es überglücklichs Chind

dihei im Bett under de Decki

mit em Chäferlämpli gspillt

und so zu sich sälber gseit

was kümmeret mich e Lischte

niemert weiss es aber hüt

hani gwunne uf de Pischte

IMG_3254

uf dr Stäge

Eine Nachbarin meinte einmal,
dass ich einen Psychiater brauche
weil ich so oft die Treppe rauf und runter gehe
bevor ich das Haus verlasse

Uf dr Stäge 

 Es isch de zwölfti Mai am Morge
i mues zum Arzt und spöter no
sött i dies und jenes bsorge
bis am Mittag schaff‘is scho

 Will’s no chüel isch nimm i gschiider
schwupp…no mini Jacke mit
im Stägehuus
do chunnts mer wieder
jo genau, das hani nit
dr Lippestift zum d‘Lippe pfläge
und scho bini wieder dobe
lueg umenand
er isch doch ebe do no gläge
uf em Gstell
ar Chuchiwand?
I suech im Bad, er isch nid dött
villicht no do?
I renne ume, bliibe stoh
jede morge s’gliiche Drama
eigentlich sött i jetzt go 

Isch er ächt im Zimmer bliibe
hanen dört z‘letscht anegleit?
Jo würklich, er lit uf em Bode
sicher isch er abegheit
aber jetzt kei Zyt verliere
Lippe schmiere
Stift in Sack
und Stägen ab
zur Usgangstüre 

De Nochber isch au grad uf Wäge
er seit „Hallo“ und hebt de Huet
i triff ihn gwöhnlich uf de Stäge
rüef em no noche:
machs denn guet

 Uf em letschte Stägetritt
en Griff in Täsche…Jemmersnei
s‘Telifon isch no dihei!
Ohni das chan i nid furt
also wieder zrugg im Spurt
Stäge ufe
Stäge abe
use und zum Velo trabe
Stop!…….oh nei!
de Schlüssel isch au no dihei

 i muess doch s‘Velo chöne b‘schlüsse
aber  jetzt  bigoscht pressierts
nomol ufe!
nomol  abe!
langsam chumeni no z’schnuufe
und vorusse…. giessts

 Das dörf doch gar nid wohr si
Shit!
also mues de Schirm no mit!
S‘füfte Mol renn i scho abe
langsam g‘spür is i de Wade
jetzt aber schnäll und ab ufs Rad
Hugo Hüü, i bi parat!

 Do chunnt de Nochber wieder z‘renne
zrugg zum Huus, es isch kei Frag
er hebi öppis no vergässe
das passier ihm jede Tag

„Jo das kenn i“, säg i lachend
uf em Rad en Schwänker machend
Hugo los, kei Zyt verliere
mer müend jetz grad es bitz pressiere!

Es längt mer grad zur rächte Zyt
zum Doktershuus, s’isch nid so wiit
I park de Hugo, öffne d’Tür
gang d’Stägen uf…

Halt! Ei Momänt
es isch mer fascht
wie cha das si?
isch hüt am Änd?
min Hugo, nei!
Hüt isch erscht de elfti Ma

wie viele Male geht ihr denn die Treppe rauf und runter
oder wie oft kommt es vor, dass ihr nochmals zurück geht,
bevor ihr definitiv das Haus verlässt?

 

verwandt

Wuet und Niid ha

ufenand

Meinige gönge

usenand

überenander

Schimpf und Schand

am Schluss isch alles

abenand

 

aber mir si doch verwandt!

 

enand vergeh 

und zämestoh

mitenander wiitergo

s‘Läbe teile

fürenand

Friide ha

und sich freue

anenand

mir sind nämlich fescht verwandt!