Reimemaschine

Me git es Wort in d’Reimmaschine
und sofort tüend denn die erschine
wo vo wäge ihrem Klang
zäme passe wiene’n Gsang
und denn bruuchts no es paar meh
dass‘ es Gschichtli drus cha geh
am Aafang weiss me nid genau
wo’s eim ane füehrt und au
öb’s denn Sinn macht mit de Zyt
zwingend isch es ebe nit
Hauptsach es het Witz und Chuscht
und plötzlich het meh richtig gluscht
no meh dra z’dichte und z’verzelle
genau das wär’s woni hät welle
versuechs doch mal und wenn de findsch
es isch würklich nid so chindsch
bitte schick mers, will i schlicht
e Sammlig ha will vo Gedicht

Gloggeglüüt

DSC03857 (Medium)

Wenn d‘Glogge lüüte um Mitternacht
ergrifft mi es wundersam G‘fühl,
es isch mer als würd di ganzi Wält
bliibe stoh vor dem heilige Spiel. 

De Klang treit mi grad wie uf Flügel devo,
vergangeni Täg chöme zrugg.
Im Turm juble alli Glogge im Chor
vor Dankbarkeit, Liebi und Glück

 Au s‘Schwere und das, won‘i nid verstand,
isch ighüllt im Gloggeglüüt.
Friede leit sich um mi wie‘nes Gwand,
wiit weg vo de Welt und de Lüüt 

Und denne wirds still…

bum…bum…bum…

Mis Herz schloot mit, mit em Schlag a de Uhr,
fascht pochet’s vor Ehrfurcht e chli.
D’Sterne ziehn’d a de himmlische Flur,
säg Gott, wo führt Zuekunft eus hi?

 D‘Antwort chunnt grad, vom Turm ghöri d’Stimm,
begleitet vo hellem Kang;
d’Glogge lüüte s’Verspräche is Land:
„Vertraue, dass ich mit dir gang!

 Aaglähnt am Chirchturm stand i no chli,
lueg ufe zum Sternemeer.
Dört obe isch alles bewahrt wo isch gsi,
und alls, wo wird si no vill mehr
.

 

innehalten, Augen schliessen und
dem Glockengeläute zum neuen Jahr lauschen

Ich wünsche allen Lesern von Herzen ein gutes, neues Jahr