I möcht mi i de Dämmrig wiege
vom liise Wind mi chli la biege
wie uf de Fälder d’Summerblueme
Rot isch d’Farb, woni wett tröime

Tröim vo Glück und vo de Liebi
vome n’Ort wo ni sus nie bi
woni sicher und geborge
cha pfüsele bis morn am morge